Brief van Jasmijn aan Oma

Je was mijn lieve oma totdat de tijd jou vertelde te gaan. Je bent nog steeds mijn lieve oma want in mijn hart blijf jij altijd bestaan. Hoe vaak je lichaam je ook weer duidelijk maakte om te gaan maar nee hoor mijn oma die bleef voor altijd bestaan dat was wat ik vroeger altijd dacht. Ik mis je heel erg veel tot op de dag van vandaag. Gelukkig ben je nu bij opa en zullen jullie samen verder gaan de draad weer opgepakt maar dan niet hier maar daar samen met elkaar, Je miste hem zo je hield van hem elke dag de gedachte maakt mij blij dat jullie weer samen zijn . Je was mijn lieve oma nu en in je graf toen je daar zo lag mijn hart ging te keer wat moest ik hier van denken en wat deed het toch een zeer. Hoe kan mijn lieve oma weg zijn? Je bent mijn lieve oma later zal ik bij je zijn gaan we samen weer op pad de lol beleven die we altijd hadden weer leuke dingen met jou doen. Maar jij mijn lieve oma je zal altijd blijven bestaan ik denk nog vaak aan je. Ik zal je nooit meer laten gaan in mijn hart zal jij altijd blijven bestaan. Ik kan me nog herinneren die goede oude tijd, totdat jij uit mijn leven gleed . Mijn lieve oma vol plezier ik zal je missen nog erger dan vandaag nog erger dan gisteren. Al die spanning en paniek afwachten .. totdat jij ons verlaten zou en toen toen was de tijd daar. Maar ik bleef geloven mijn oma ooo mijn oma komt er wel over mijn oma is sterk. maar dit was je lichaam te veel het lukte je niet meer je hebt nooit op gegeven maar je kon gewoon niet meer je was op dit is beter voor je oma. Je was het echt van plan ik weet het zeker, jij was van plan om hier boven op te komen . Uiteindelijk was de tijd rijp je stribbelde tegen van het begint tot het eind.. maar toen was het te veel je was weg. Hoe kon dit nou gebeuren, ik kon het niet begrijpen want nee hoor mijn oma zij zal nooit gaan mijn lieve oma zal altijd blijven bestaan. nu heb ik een enkele foto en een
herinnering een graf een leeg huis.. als je moe/ en op was ging je meestal naar bed tijd om te gaan slapen maar bij jou liep dit echter anders jij ging niet naar bed.. jij ging naar de hemel. Ik ben je nog op komen zoeken in het ziekenhuis, ik wist dat jij het wist. Ik mis je zo erg oma. Al ben jij daar en ik nu hier, ik voel je om me heen ik weet het jij bent hier dicht bij mij.
IK MIS JE OMA!

Gisteren zou je 61 jaar geworden zijn.

Onze Boot

Al weer heel wat jaartjes geleden aangestoken door het enthousiasme van mijn zus en de broer van mijn man (ja samen zijn zij ook een setje) hebben we een heel klein zeilbootje gekocht. Hier hebben we veel plezier van gehad maar ja hij was wel erg klein. Op naar een maatje groter, weer snel verwend en nu dan nog een maatje groter. Op bijna 10 meter moet het toch goed toeven zijn?

Na heel wat bloed, zweet en tranen van mijn man tijdens het opknappen, het afgelopen weekend voor het eerst ermee op pad. Onze boot ligt in Port Zélande aan het Grevelingenmeer. Op dit meer zijn diverse kleine eilandjes en die waren onze bestemming. Uiteindelijk op de Archipel beland. Een groepje van drie kleine eilandjes met een heus zandstrandje, ’s nachts vaak de thuishaven van zeehondjes maar deze vonden het dit pinksterweekend toch ietwat te druk. Op deze eilandjes zijn geen faciliteiten, je bent compleet op jezelf en je boot aangewezen en je mag hier drie achtereenvolgende dagen verblijven.

Tijd voor mij om leuke foto’s te maken. Dus dames: Hier zijn ze dan!

In de achterkajuit het hutje van de meiden:

*** 2e Give-Away ***

Jaja, het is zover, tijd voor een feestje, 10.000 woorden aan mijn blog toevertrouwd, voor mij met recht tijd voor een feestje.

Aangezien jullie degene zijn die (al) deze 10.00 woorden gelezen hebben, wil ik dit moment graag met jullie delen. Tijd voor een tweede Give-Away, gewoon omdat ik dit zelf leuk vind en om jullie te bedanken voor het lezen van al deze woorden.

Met een bloeiende blauwe regen boven mijn terras en als dealer van Crabtree&Evelyn heb ik een mooie give-away samengesteld:

Een fles Eau de Toilette van Wisteria en een mooie etui met verzorgende miniaturen!

Al mijn volgers maken een kans maar ik vind het extra leuk als je een reactie achterlaat met jouw feestmoment. Uiteraard is een link naar mijn blog erg fijn.

Meedoen kan tot 31 mei!

Brocanteschuur in Middelharnis

Vorige week vrijdag vlug, vlug nog even naar Middelharnis op en neer. Niet helemaal gelukt want op de terugweg kwam in ineens een bord tegen: “Schuur Open”. In eerste instantie reed ik gewoon door, schuur open in Middelharnis? Gelukkig viel het kwartje toch nog vrij snel zodat ik niet zo heel ver hoefde terug te lopen. Rosita is vorig jaar in de schuur naast haar prachtige huis een brocanteverkoop gestart. Nu heb ik het de achterliggende periode zo druk gehad dat ik dit nog niet gezien had. Gelukkig heb ik nu weer iets meer tijd!

De Brocante Schuur
Schoolstraat 9
Middelharnis

Telnr: 0187-489696
Openingstiiden: iedere vrijdag van 10 tot 4 uur en op afspraak



Deze foto's zijn door Rosita zelf gemaakt:

Zomaar een kastje?

Zomaar een kastje bij ons in de gang.

Zomaar een kastje? Nee…

Het kastje is ettelijke jaartjes geleden door de opa van mijn man bij het grof vuil vandaan gehaald, ja dat bestond toen nog en stond zomaar langs de kant van de weg. Jarenlang heeft het bij mijn schoonouders is huis gestaan maar met onze verhuizing naar ons boerderijtje mochten wij het hebben.

Zomaar een kastje? Nee…

Op het kastje staat de oude telefoon van mijn opa, de laatste jaren was hij behoorlijk de weg kwijt, wist zelfs niet dat zijn eigen zoon overleden was.


Zomaar een kastje? Nee…

Het zilveren theeservies, van mijn oma gekregen, staat er mooi op te pronken, aangevuld met diverse zilveren lepels van de oma van mijn man.

Zomaar een kastje? Nee…

Bovenop staat een vaasje. Het vaasje waar mijn moeder een roos uit het rouwboeket van mijn vader in bewaarde.


Herinneringen aan ouders, opa’s en oma’s het mooiste wat er bestaat.

Zomaar een kastje? Nee, voor ons duidelijk niet!

Een beetje van mezelf en een beetje van de buurman.

Aspergetijd

Het is weer aspergetijd, heerlijk smullen. Vorige week op de traditionele manier met ham en eieren gegeten, deze week met zalm. De meiden houden er niet echt van, ze moeten van mij toch twee stuks eten om zo aan de smaak te wennen. Meer hoeft niet want des te meer blijft er voor ons over.

Quote van mijn jongste dochter: “Jammer dat ik asperges niet lekker vind, maar je dekt de tafel altijd zo mooi dus eet ik het maar.” Waar mooi serviesgoed al niet tot kan leiden!