Aardappelmand

Van het land naar mijn mand.


Alweer enige tijd geleden heb ik bij Ria van It’s me in haar webwinkel een aardappelmand gekocht. Hij heeft een leuk plaatsje bij ons in de keuken gekregen. De volgende anekdote schoot laatst even daar mij heen:

Een voetbalteam van ons boerenland moest een uitwedstrijd spelen tegen een team uit de grote stad. Vol geloei werden zij ontvangen: “Boeren, boeren, mest, het stinkt hier…”

Trots vertelden onze jongens: “Ach jongens zonder ons hadden jullie ook geen aardappelen.”, waarop de “stadse jongens” antwoorden: “Dan eten we toch gewoon patat!”

Kadootjes

Zaterdagmorgen vroeg hoorde ik al twee piepjes, een sms-je voor mijn man. Daarna volgende er nog een paar. Zijn collega’s feliciteerden hem met zijn twintigjarig jubileum. Zelf was hij verrast, de jaren zijn werkelijk omgevlogen en hij had werkelijk geen idee dat dit er alweer twintig waren. ’s Middags werd er een geweldig boeket bezorgd, voor hem, maar natuurlijk ook wel een beetje voor mij. Ik had zojuist het kraamkado voor zijn nichtje ingepakt en dit stond al op tafel. Een en ander kleurde goed bij elkaar.

Aan het einde van de middag volgde nog een verrassing. Van de moeder van een vriendinnetje van mijn jongste dochter (volgt U hem nog) ontving ik een super schattig mandje met hele fijne bloementjes erin. Voor de goede zorgen omdat het vriendinnetje regelmatig bij ons logeert. Dat had natuurlijk niet gehoeven, ik vind het alleen maar gezellig als ze er is maar ik ben er uiteraard wel erg blij mee.

Puzzelstukjes

Sommige dingen die moeders doen vinden hun kinderen niet leuk. Mijn jongste dochter vindt het niet leuk dat ik stukjes en foto’s op mijn blog zet. Verwijtend beet ze me toe: “Als je al die foto’s als een puzzeltje bij elkaar zet heb je gewoon ons hele huis!” Gelukkig is het nog niet zo ver als bij medeblogster, zij vertrouwde me toe dat haar dochter had geëist dat een bepaalde foto of stukje (dat weet ik niet meer precies) van haar blog verwijderd werd.

Vandaag nog twee extra puzzelstukjes, om het plaatje steeds meer compleet te krijgen hihi.

Maxima Koningin?

Ze kwam

Zomaar een mooie, lange, slanke vrouw die haar donkere haar blond verfde. Ze woonde sinds een paar jaar in New York nadat zij haar studie in haar thuisbasis Argentinië met goed gevolg had afgerond. Zomaar een mooie, slanke, blonde vrouw die werkzaam was voor een vestiging van een groot bankkantoor. Zomaar een vrouw waarvan er zo vele zijn. Maar deze vrouw had ambities, grote ambities en ze kwam.

Ze zag

Zomaar een mooie, blonde, slanke vrouw zag een oranjeharige man. En hij deed zijn naam oprecht eer aan want hij was een prins, een prins van Oranje. Inmiddels had zij door haar voornamelijk zakelijke contacten een groot netwerk om zich heen gebouwd. Ze was naarstig op zoek naar iemand die haar in contact kon brengen met deze oranjeharige man, een echte prins, de prins van Oranje. Deze vrouw vond iemand en ze zag.

Ze overwon

Zomaar een mooie, blonde, slanke vrouw uit New York zonder traceerbare fouten in haar verleden. Hoe moeilijk kon het zijn. Contact met de tot nog toe voor haar onbekende man was gemakkelijk gelegd en de tweede stap van haar plan was gelukt. Om een echte relatie met deze man te kunnen opbouwen moest ze toch wel wat meer uit de kast halen. In adellijke kringen werd er toch wel iets meer van je gevraagd. Goed contact met de moeder van deze oranjeharige prins, een echte koningin, moeilijk kon het zijn. En ook deze visie slaagde, ze overwon.

Het leek wel een sprookje, de bruiloftsdag van de mooie, blonde, slanke vrouw en haar oranjeharige droomprins. Ze won nu ook de harten van zijn volk en ze overwon.

De volgende stap in haar zorgvuldig uitgestippelde plan was haar positie helemaal zeker te stellen. Hoe kon dit beter dan met het krijgen van een echt prinsje of prinsesje. Deze stap verliep helaas iets minder makkelijk dan de voorgaande. Dit was iets waar ze met haar geraffineerde streken toch geen invloed op kon uitoefenen. Hier was ze toch echt afhankelijk van iets waarop zij geen invloed had. Maar het geluk was aan haar zijde. Het duurde even maar uiteindelijk werd het grote nieuws bekend gemaakt. Een troonopvolg(st)er werd verwacht. En ook deze stap was gelukt, ze overwon.
Volgens de etiquette moest er nog een tweede troonopvolg(st)er door haar aan de prins geschonken worden maar de druk lag nu toch wel iets lager. Ze hoefde zich iets minder zorgen te maken en een tweede prinsesje werd snel na haar zusje geboren. Met drie prinsesjes had zij haar toekomst financieel toch wel zeker gesteld. Wat kon haar nu nog gebeuren. Ze overwon opnieuw.

Is er nog meer winst te behalen voor zomaar een mooie, slanke, blonde vrouw uit New York? Zijn moeder, de koningin, wist het antwoord en wilde haar graag belonen voor de verleende diensten. Wat is er mooier dan de titel koningin? Zomaar een mooie, blonde, slanke vrouw uit New York werd koningin. En ook deze keer, overwon ze opnieuw.

Ze kwam, ze zag en ze overwon en ze overwon en ze overwon en ze overwon en ze overwon.

Lekker chillen met je billen in het zand!

Battenoord

Battenoord is een gehucht in de gemeente Middelharnis en ligt aan de dijk met het Grevelingenmeer. Het is op de route die ik graag rijd om even lekker helemaal tot rust te komen, zo feeëriek is het er. Ook gisteren lag Battenoord op mijn pad. Helemaal aan het einde of aan het begin, het is maar hoe je het bekijkt ligt een sprookjeshuisje. Enkele jaren geleden nog bewoond maar nu in verre gaande staat van verval. Mijn blik wordt altijd naar dit huisje getrokken, beelden van vroeger zonder elektriciteit, op de hand gewassen wasgoed wapperend in de wind…

Gisteren heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben de dijk afgewandeld om het huisje vast te leggen voordat het te laat is. Onder het gekwetter van vogels heb ik een rondje om het huisje heengelopen, de sfeer opgesnoven en mooie foto’s kunnen maken.

Soep met brood

Toen de meiden nog klein waren was het vrijdagavond vaste traditie: Goede tijden, slechte tijden kijken met een doosje soesjes van de banketbakker. Nu weet ik niet wat ze leuker vonden, pas om half negen naar bed of die ovenheerlijke soesjes. Deze traditie hebben we jarenlang volgehouden maar uiteindelijk waren ze te groot voor Goede tijden, slechte tijden.

Zo langzamerhand is er een nieuwe traditie ingeslopen. Zaterdagavond soep met zelfgebakken krentenbollen of een ander lekker brood. In de soep kan ik lekker veel groenten kwijt, genoeg voor het hele weekend, want op zondag komt dat er zeker ’s zomers met al dat bbq-en met de boot op een eilandje vaak niet meer van.