Link

Nieuw logje op: van tot (t)huis.

Geboorte van een nieuw blog

Turbulente tijden liggen achter me. En hoeveel de meeste mensen in dergelijke periodes een stapje terug doen, besluit ik juist om iets extra’s te gaan doen. Een nieuw blog, een woonblog. Mijn eerste introductie destijds in blogland was met wonen. Inmiddels is mijn blog veel persoonlijker geworden. Zo persoonlijk dat het me ervan weerhoud om nog iets over wonen te plaatsen, vind dat een beetje ongepast staan. Wonen is echter mijn grote passie en deze wil ik graag met jullie delen. Hierbij nodig ik jullie dan ook uit om een kijkje te nemen op mijn nieuwe blog:

van tot (t)huis

Voilà daar ben ik weer!

Uit de kast komen en zomaar foto’s van mezelf op mijn blog plaatsen was een hele grote stap. Het accent leggen op diëten blijft voor mij heel erg lastig. Met mijn lijnen lukt het op dit moment niet echt meer, ga steeds meer eten. Weliswaar geen eetbuien en alleen gezonde keuzes zodat ik niet aankom maar gewicht verliezen is er dan niet meer bij. Gelukkig is het afgelopen weekend het gelukt om alle extraatjes te laten staan en hopelijk zet dit deze week weer door maar ik blijf een emotie-eter. De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van ziekenhuisbezoeken. Ik ben genoeg afgevallen om nu eindelijk na twee jaar aan mijn navelbreuk geopereerd te worden en sta op de wachtlijst, wordt waarschijnlijk pas januari maar dat vind ik wel fijn in verband met de aankomende kerst.

Naar het ziekenhuis geweest voor een echo van mijn hiel waarna ik gelijk door moest voor een röntgenfoto. Al jaren heb ik pijn in mijn hiel, eindelijk is nu duidelijk wat er aan de hand is. Een jarenlange chronische achillespees ontsteking heeft mijn peesstructuur veranderd. Goed zal het niet meer komen maar nu wel erkenning voor mijn pijn. “Ik snap er niets van,” zei de arts, “U moet ondraaglijke pijn hebben gehad.” Ja, duh, ik kom niet zomaar langs. Eerder werden mijn klachten afgedaan met: “Val eerst maar eens iets af…”

Ook een bezoekje aan de psycholoog stond op het programma. Hij gaat “mijn geval” overleggen met collega’s, had dit nog niet eerder meegemaakt, 70 kilo afvallen en dan nu ongelukkig zijn met haar lijf. Ik vind een dikker lijf echt niet lelijk, lelijk zijn staat bij mij gelijk aan onverzorgd zijn en niet met dik of dun zijn. Een dunner lijf is gezonder en ik wil wel gezond zijn en helaas gaat dat niet samen.

Druk met mijn werk, druk met mijn studie als gewichtsconsulent, kortom druk met mezelf. Genoeg redenen om me even terug te trekken uit het sociale gebeuren. Sociaal gebeuren wat me ook zoveel moois brengt, dus voilà daar ben ik weer!

Daar zijn we weer….

En dan dachten jullie van me af te zijn, welnee hoor. Een lange tijd niets op mijn blog laten horen komt gewoon omdat er dan in mijn andere leven zoveel gebeurd. Niet alleen allerlei leuke ontmoetingen maar ook een heel klein beetje afscheid nemen. Afscheid van mijn oudste dochter. Zij woont sinds een paar weken niet meer bij ons thuis maar in haar eigen thuis. In Rotterdam-Kralingen heeft zij op nog geen honderd meter van de Kralingse Plas samen met haar vriendin een prachtig oud appartement betrokken. Er zijn vele studenten die het toch minder getroffen hebben….



Bodine, ik mis je, maar ben er trots op dat je deze stap genomen hebt!!!

Zoals beloofd vandaag meer…

Diegene die al langer hier meelezen weten dat het in mijn leven als behalve saai is. Was mijn vorige ontmoeting redelijk onverwachts, dat was de ontmoeting een week later bij Marianne van Verrassend goed dan wel niet, maar zeker niet minder gezellig. Marianne had vanwege het 5-jarig bestaan van haar winkel een groep blogdames uitgenodigd om elkaar IRL te ontmoeten.

Zondagmiddag werden wij met een hoop taart en ander lekkers (wat ik uiteraard allemaal weerstaan heb, wat nog niet gemakkelijk was, maar anders wordt ik straks wederom niet herkend) verwelkomd in haar winkel. Een heel bijzondere middag volgde. Na een voorstelronde werden de gesprekken al snel vertrouwelijker en vloeide er zelfs af en toe een traantje. Zo bijzonder om met een groep meiden onder elkaar te zijn, die elkaar niet kennen zulke bijzondere gesprekken te voeren. Maar eigenlijk ken je elkaar toch wel een beetje door het bloggen. Wie weet groeit hier nog een mooie vriendschap uit voort… Zij van Brabbels en Kiekjes en zij zij van Mister H hebben in ieder geval het goede voorbeeld gegeven. Twee meiden met zo’n verschillende achtergrond die nu hele goede vriendinnen zijn geworden (en zelfs wel een beetje op elkaar lijken). Alma van Almay’s Home, Tamar van Wonen in wit en Marianne van Verrassend Goed zijn al een echt hecht clubje. Jolanda van Franse Lelie woont niet te gek ver bij mij vandaan en zal ik misschien nog wel eens zien in haar lievelingswinkel in de buurt van mijn dochter. En last maar not least Anna Marie van Hoofdzaken, de spil van een heel bijzonder gezin waarover zij zo mooi schrijft…..

Zo leuk ook om de stukjes van de andere meiden hierover terug te lezen, om ieders ervaring in letters te zien staan, je kunt dit gevoel gewoon haast niet in woorden bevatten.


Deze mooie foto heb ik gekregen als aandenken van Brabbels en Kiekjes!

Tutze Store

Veel meegemaakt in de afgelopen periode maar niet veel gepost. Soms moet eerst iets een plekje krijgen voordat ik hier dan over wil posten terwijl er juist ook dingen zijn die door het van me afschrijven juist een plekje krijgen. Deze keer had ik het echt even nodig om alles te laten bezinken.

Op de eerste dag van oktober, ja het is echt alweer of pas 18 dagen geleden, toog ik naar Harderwijk voor de opening van Ilse’s Tutze Store. En wat een store heeft zij er van gemaakt zeg. Ik heb echt megaveel respect voor Ilse, de manier waarop zij haar gezin en haar passie combineert, chapeau. Ook geniet ik altijd enorm van haar stukjes, zo heerlijk rechtdoorzee. Nog voordat ik echter een stap in haar winkel gezet, had heb ik drie hele bijzondere dames ontmoet. Twee dames die ik “kende”, alhoewel kende, van het bloggen dan, en een zus. Met veel respect volg ik de zoektocht van Jet naar Jet, zoveel herkenning, zoveel raakvlakken en daar stond ze dus gewoon ineens in het echie. Ook herkende ik Ineke van &Styling, maar dat is niet zo moeilijk, die heeft met haar styling al zoveel in de bladen gestaan dat dit niet kon missen. Maar zij kende mij niet, maar daar kwam gelijk verandering in. De dames hadden het plan opgevat om te gaan lunchen en vroegen mij mee…en er werd heel wat afgekletst. Na afloop van deze lunch in het zonnetje, terug naar Tutze Store waar inmiddels nog twee blogdames gearriveerd waren, twee gezellige zussen. Nog meer gekletst dus. Misschien moet ik mijn zussen ook maar eens gaan vragen een blog te starten….

Meiden ik vond het zo bijzonder om jullie in het echt te ontmoeten en hoop zeker op een vervolg. Dank jullie wel!

Het weekend daarop was het alweer raak maar daarover in een volgende post meer.

Wie ben ik?